موزه موسیقی راک و روح آمریکا، داستان یک انقلاب اجتماعی، سیاسی و فرهنگی را بازگو می‌کند، که به وسیله سبکی از موسیقی ایجاد شده است.

موزه «موسیقی راک و روح ممفیس» که در ایالت تنسی آمریکا قرار دارد، توسط موسسه اسمیتسونیان افتتاح شده است و داستان موسیقیدانان پیشتازی را بازگو می‌کند که با موسیقی، نه تنها بر موانع نژادی، اجتماعی و اقتصادی غلبه کرده‌اند، بلکه تمام دنیا را نیز تحت تاثیر قرار داده‌اند.

این موزه که در مجتمع ورزشی و تفریحی FedExForum در کنار بزرگراه ۶۱ واقع شده است، داستان جامعی از روند موسیقی در ممفیس را به نمایش می‌گذارد. در این نمایشگاه، بازدیدکنندگان با موسیقی محلی برده‌های آفریقایی (و بعدها آفریقایی – آمریکایی) که هنگام کار روی زمین در دهه ۱۹۳۰ می‌خواندند، آشنا می شوند و کمپانی‌های ضبط موسیقی مانند Sun, Staxs, Hi Records را خواهند شناخت. در موزه موسیقی راک و روح ممفیس، یک راهنمای تور در شکل فایل دیجیتالی صدا، با بیش از ۳۰۰ دقیقه اطلاعات، به‌صورت هدفون، هر بازدیدکننده را به‌صورت مجزا همراهی خواهد کرد. این موزه دارای ۷ گالری به همراه ۳ برنامه ویژه صوتی، بیش از ۳۰ ساز، ۴۰ لباس اجرا و دیگر گنجینه‌های موسیقی، است.

موزه موسیقی راک و روح آمریکا

تاریخچه موزه

مقاله‌های مرتبط:

موزه موسیقی راک و روح ممفیس که در ۲۹ آوریل سال ۲۰۰۰ افتتاح شده، هر ساله پذیرای بیش از یک میلیون بازدیدکننده از سرتاسر جهان است. در میان این بازدیدکنندگان، هزاران دانش‌آموزی که در برنامه‌های آموزشی موسیقی مدرسه خود شرکت می‌کنند، ‌از اهمیت ویژه‌ای برخوردار هستند. زیرا این بازدیدکنندگان نوجوان، مشتاق هستند تا بدانند چگونه تغییرات اجتماعی منجر به تاثیرگذاری روی ملت و در نهایت پیشرفت موسیقی راک اند رول شد.

این موزه که در ابتدا به‌صورت یک نمایشگاه برگزار شده، بازگوکننده داستان نوعی از موسیقی‌ بود که بر فرهنگ و سبک زندگی جهان، از نیمه قرن ۲۰ تاکنون تاثیر گذاشته بود. موسیقی راک نه تنها تغییرات اجتماعی و فرهنگی را به همراه آورده بود، بلکه نحوه راه رفتن، صحبت کردن، لباس پوشیدن و حتی آرایش موی تمام جهان را نیز متحول کرد.

 در آگوست سال ۲۰۰۴، موزه موسیقی راک و روح ممفیس به‌عنوان یکی از مهم‌ترین موزه‌های دائمی این شهر به ثبت رسید.

بخش‌های موزه     

فرهنگ روستایی

در جوامع روستایی دلتای می‌سی‌سی‌پی، زندگی روزانه ترکیبی از کار سخت، استثمار اقتصادی، تبعیض نژادی، اعتقادات عمیق مذهبی و موسیقی بود. موسیقی نه تنها باعث تنظیم ریتم کار روزانه می‌شد، بلکه با ایجاد آرامش، به تداوم رویاها و امید افراد کمک می‌کرد. اما مدتی بعد، مکانیزاسیون، مواد شیمیایی کشاورزی و سیاست‌های دولت، چرخه قدیمی شخم، کاشت و برداشت را تخریب کرد و افراد بسیاری بیکار شدند. آنچه ناگفته ماند، این بود که این پناهنگان روستایی که خانه‌ای در ممفیس پیدا کرده بودند، بذرهای انقلابی فرهنگی و اجتماعی را کاشتند، که در اواسط قرن بیست با انقلابی در صنعت موسیقی به نتیجه رسید. گالری فرهنگ روستایی در موزه موسیقی راک و روح ممفیس، المان‌های نوعی از موسیقی را معرفی می‌کند که سال‌ها پیش از شروع کار استودیو‌ها، ایجاد شده بود.

موسیقی روستایی

موسیقی‌های بلوز، کانتری و گاسپل ( موسیقی مذهبی – مسیحی که در دلتا گسترش یافت) طیف منحصر به فردی از سبک‌های موسیقی را به همراه آورد که  مجموع آن‌ها به طرز غیر منتظره‌ای، یک انقلاب را شکل داد. موسیقی‌های مذکور نه تنها تاریخ و فرهنگ این منطقه را از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌کرد، بلکه این امکان را فراهم می‌آورد تا افراد بسیاری بتوانند موسیقی خودشان را بسازند،  تکنیک‌ها، متن‌ها، و ملودی‌ها را تغییر داده و در بین نژادها و طبقات مختلف محبوبیت پیدا کنند. در این دوره، موسیقی‌های ضبط شده نیز نقش مهمی را ایفا می‌کردند.

موزه موسیقی راک و روح آمریکا

زندگی در ممفیس

در دهه ۱۹۵۰، سیاه‌پوستان شهر ممفیس از خدمات پزشکی، بانکداری و بازرگانی برخوردار بودند و این مسیری بود که شب‌ها، موسیقی آنان نیز طی می‌کرد. بدین ترتیب، موسیقی ممفیس، مرز نژادی را رد کرده بود و در حالی که شهر ممفیس از نظر اجتماعی دچار تبعیض بود، امواج رادیویی، ضبط موسیقی و اجرای زنده، مردم سیاه‌پوست و سفیدپوست را با یکدیگر همسو می‌کرد.

موزه موسیقی راک و روح آمریکا

سان ریکوردز و فرهنگ جوانی

نوازندگان و خوانندگان جوانی که از موهبت پول و نفوذ برخوردار نبودند، شانس خود را در کمپانی‌های ضبط کوچکی مانند سان ریکوردز امتحان می‌کردند. در حالی که در سال ۱۹۵۴، الویس پریسلی در حال ضبط آثار خود بود، در سال ۱۹۵۵، سبک راک اند رول در سطح  ملی کاملا به شهرت رسیده بود. راک اند رول، به ستایش جوانی، سرخوشی و لذت می‌پرداخت و جوانان این دوره، این فرهنگ را از آن خود دانسته و این انرژی را در نحوه لباس پوشیدن و حرف زدن خود بروز می دادند.

موزه موسیقی راک و روح آمریکا

موسیقی روح

برندهایی مانند استکس، های و ستلایت، نوازندگان خود را از جوامع سیاه‌پوست انتخاب می‌کردند. به این ترتیب، موسیقی ممفیس محصول همکاری و گاهی تنش بین هنرمندان سیاه و سفید بود. موسیقی روح، هویت فرهنگی آفریقایی – آمریکایی را تثبیت کرده و به درخواست برای تغییرات سیاسی انجامید. در حالی که نوجوانان سفیدپوست خود را از طریق سخنرانی و لباس و راک اند رول بیان می‌کردند، موسیقی روح بخشی از یک هویت بزرگتر برای جوامع آفریقایی – آمریکایی‌ها بود. موسیقی روح به همین ترتیب، از یک سرگرمی محبوب به وسیله‌ای برای بیان فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی تبدیل شد.

موزه موسیقی راک و روح آمریکا

تغییرات اجتماعی

در ممفیس نیز مانند دیگر شهرها، دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، سال‌های تغییرات آشفته بود. ایده‌ها و موسیقی‌هایی که انقلاب را رقم زده بودند، اکنون پایه تمام نهادها بودند. به همان اندازه که شخصی مانند مارتین لوتر کینگ جونیور، ملت را در راه انقلاب حقوق مدنی رهبری کرد، این موسیقی که از دل خیابان‌ها و استودیوهای ممفیس برخاسته بود، انقلابی فرهنگی، اجتماعی و مدنی را به خود اختصاص داد.

موزه موسیقی راک و روح آمریکا

گالری تقدیر

دستاورد بسیاری از نوازندگان، تهیه‌کنندگان و پیشگامان موسیقی ممفیس، این شهر را در تاریخ موسیقی قرار داده است. مشارکت آن‌ها و یکپارچگی موسیقی، بسیاری از موسیقیدانان امروز را تحت تاثیر قرار داده، و علاوه بر آن، تولد بسیاری از سبک‌های موسیقی و کمرنگ شدن تبعیض نژادی نیز از دیگر دستاورهای این نوع موسیقی بوده است. این گالری در موزه موسیقی راک و روح ممفیس، به تقدیر از کسانی می‌پردازد که به تنهایی، یک جهان را حیرت‌زده کرده و تحت تاثیر قرار داده‌اند.

بخش های جنبی موزه

آموزش صدا

موزه موسیقی راک و روح ممفیس به اکتشافی تاریخی و آموزشی در پایه‌های موسیقی راک اند رول پرداخته و پیشگامان این انقلاب فرهنگی و ضد نژادپرستی را معرفی می‌کند. علاقه‌مندان به این موضوع، اگر اماکن بازدید از موزه را نداشته باشند، می‌توانند از برنامه‌های درسی این مجموعه که به‌صورت راهنمای جامع ۷۲ صفحه‌ای و با استانداردهای آموزشی طراحی شده است، استفاده کنند.

موزه موسیقی راک و روح آمریکا

جمع‌آوری آرشیو موسیقی

از سال ۲۰۰۸، موزه موسیقی راک و روح ممفیس به جمع‌آوری هر نوع آهنگی پرداخت که در متن آن از کلمه ممفیس استفاده شده است. در کمال تعجب، تعداد این آهنگ‌ها از هزار عدد گذشته و  این موزه همچنان نوازندگان و اهل موسیقی را دعوت می‌کند تا لیست موجود را گسترش دهند.

موزه موسیقی راک و روح آمریکا

منبع عکس: سایت موزه موسیقی راک و روح ممفیس


آسمان خراش‌ها سازه‌هایی هستند که به‌عنوان نمادی از رشد اقتصادی شهرها شناخته می‌شوند. شهرهایی مانند نیویورک، توکیو، هنگ کنگ یا دبی از جمله این شهرها هستند که به دلیل رشد اقتصادی آسمان خراش‌های بلند و زیادی دارند.

مقاله‌های مرتبط:

آسمان‌خراش‌ها از جمله سازه‌هایی هستند که نمادی از پیشرفت ملت‌ها به حساب می‌آیند و بسیاری از شهرها با آسمان خراش‌هایشان شناخته می‌شوند. برج امپایر استیت نیویورک، برج الخلیفه دبی و برج‌های پتروناس مالزی از شناخته شده‌ترین برج‌های دنیا هستند. در این مقاله قصد داریم ۲۵ شهر از جهان را معرفی کنیم که بیشترین برج‌ها را در خود جای داده‌اند و باعث ایجاد احساس غرور و افتخار در آن‌ها شده است.

۲۵. بمبئی، هند

۲۵

هر چند بمبئی پایتخت هند نیست، اما به‌عنوان مرکز اقتصادی و  شاهراه تجاری هند شناخته شده است. بمبئی بیشترین تعداد آسمان‌خراش را در هند دارد و بلندترین آن‌ها امپریال ۲ است که ۲۵۶ ارتفاع دارد. تعداد کل آسمان‌خراش‌های بمبئی ۶۴ عدد است و برج اُرکید اِنکالو (Orchid Encalve)، برج‌های آوجو (Ahuja Towers) و لودا آلتامونت (Lodha Altamount) از جمله‌ی آن‌ها هستند.

۲۴. سن فرانسیسکو، کالیفرنیا

۲۴

شهرت سن فرانسیسکو به دلیل اینکه مرکز اقتصادی است و فعالیت‌های زیادی در آن انجام می‌شود، بسیار مشهور است. این منطقه ۶۸ آئمان خراش دارد و آسمان خراش ترنس هرم آن (Transamerica Pyramid) از سال ۱۹۷۲ بلندترین آسمان خراش سن فرانسیسکو به شمار می‌رود و ۲۶۰ متر ارتفاع دارد.

۲۳. ملبورن، استرالیا

۲۳

ملبورن پر جمعیت‌ترین شهر استرالیا است و انتظار می‌رود که بسیاری از شرکت‌های اقتصادی معروف فروشگاهی در این شهر افتتاح کنند. در نتیجه تعداد زیادی آسمان خراش در ملبورن وجود دارد که برج اورکا (Eureka Tower) که جدیدا راه‌اندازی شده، بلندترین آن‌ها است. این برج ۲۹۷ متر ارتفاع دارد و برای اینکه بازدیدکنندگان آن بتوانند منظره‌ی زیبایی از شهر تماشا کنند، در پشت بام آن یک رستوران با دید ۱۸۰ درجه نسبت به شهر بنا کرده‌اند.

۲۲. شهر پاناما، پاناما

۲۲

شهر پاناما پایتخت پاناما است و جمعیتی حدود ۹۰۰ هزار نفر دارد، بنابراین دور از انتظار نیست که ۷۳ آسمان خراش در این شهر وجود داشته باشد. آسمان خراش امپوریس (Emporis Skyscraper) در بین ۱۰ آسمان خراش بزرگ دنیا جایگاه هفتم را دارد. از دیگر آسمان خراش‌های پاناما می‌توان به کلوب اقیانوسی دونالد ترامپ (Donald Trump’s Ocean Club) و هتل و برج بین المللی اشاره کرد که ۲۹۳ متر ارتفاع دارند.

۲۱. پکن، چین

۲۱

پکن پایتخت چین است و میزبان آسمان خراش‌هایی است که نشان‌دهنده‌ی رشد اقتصادی چین در دنیای تجارت است. این شهر ۷۴ ساختمان دارد که به‌عنوان آسمان خراش شناخته می‌شوند. ساختمان تجارت جهانی ۳ (China World Trade Center 3)،  ساختمان دفتر پلازای شانس (Fortune Plaza Office Bulding ) و برج پارک (Park Tower) بلندترین این ساختمان‌ها هستند که به ترتیب ۳۳۰، ۲۶۰ و ۲۵۰ متر ارتفاع دارند.

۲۰. مکزیکو سیتی، مکزیک

آسمان خراش۲۰

سرمایه‌گذاران بزرگ و کمپانی‌های بزرگ به مرور در حال حرکت به سمت مکزیکو سیتی هستند و بنابراین تعداد آسمان خراش‌ها در این شهر رو به افزایش است. توره لاتین آمریکا (Torre Latinoamericana) که مشهورترین بنای مکزیکو سیتی است ۱۸۲ متر ارتفاع دارد. از بالای این برج می‌توان منظره‌ی زیبایی از شهر را دید. تعداد کل آسمان خراش‌های مکزیکو سیتی ۷۸ است که البته به سرعت در حال افزایش است.

۱۹. هیوستون، تگزاس

آسمان خراش

هیوستون چهارمین شهر بزرگ آمریکا است و بیشتر از ۶ میلیون نفر جمعیت دارد و تعجبی ندارد که ۷۸ آسمان خراش در این شهر وجود دارد. اولین آسمان خراش این شهر برج ویلیام (Williams Tower) است که در سال ۱۹۸۳ تکمیل شد و ۲۷۵ متر ارتفاع دارد.

۱۸. کوالالامپور، مالزی

آسمان خراش

 پایتخت مالزی شهری است که به دلیل اقتصاد سالمی که دارد به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین شهرهای جنوب شرق آسیا شناخته می‌شود. کوالالامپور هم ۷۸ آسمان خراش دارد. برج‌های دوقلوی پِتروناس (Petronas Towers) که بلندترین برج‌های دوقلوی جهان هستند در این شهر قرار دارند و ۴۲۵ متر ارتفاع دارند. اقتصاد سالم این شهر باعث پیشرفت اقتصادی و تجاری آن شده است.

۱۷. میامی، فلوریدا

آسمان خراش

فلوریدا به دلیل هتل‌های لوکس و ساحل‌های زیبایش شهرت دارد، اما در واقع ویژگی اصلی فلوریدا چیز دیگری است. این شهر یکی از مشهورترین مراکز تجارت، سرگرمی، فرهنگ و فیلمسازی است و به همین دلیل هم است که مرکز این شهر شامل ۳۸۲ ساختمان است و ۷۹ ساختمان آن آسمان خراش‌های بزرگی است. بلندترین این آسمان خراش‌ها برج پانوراما (Panorama Tower) است که ۲۵۲ متر ارتفاع دارد.

۱۶. شِنژِن، چین

آسمان خراش

شنژن در شمال جزیره‌ی هنگ کنگ قرار دارد و به‌عنوان اولین منطقه‌ی ویژه‌ی اقتصادی چین شناخته می‌شود. این شهر مرکز تجارت و، اقتصاد، تولید و صنعت در چین است. با اینکه این شهر دارای ۸۰ آسمان خراش بزرگ است، اما تنها به‌عنوان یک شهر کوچک معرفی می‌شود و این واقعیت که این مقدار رفاه در زندگی توانسته در زندگی مردم سرزمینی به این کوچکی ایجاد شود، بسیار تعجب‌آور است.

۱۵. بوسان، کره جنوبی

آسمان خراش

بوسان پس از سئول بزرگترین شهر کره جنوبی و بسیار شلوغ است. فعالیت و اهمیت بوسان زمان بیشتر مشخص می‌شود که به اسکله‌های آن بیشتر توجه کنید. تجارت از طریق اسکله‌ها باعث شده این شهر پنجمین فعال‌ترین شهر دنیا در زمینه تجارت از طرق دریا باشد. حتی نقل و انتقال از طریق کارگو هم در این شهر بسیار رواج دارد. این ویژگی‌ها باعث شده بوسان محل مناسبی برای فعالیت‌های لجستیک، مالی، بانکی و تجاری باشد. بوسان ۸۸ آسمان خراش دارد که در شب منظره‌ی زیبایی برای شهر ایجاد می‌کند.

۱۴. مسکو، روسیه

آسمان خراش

 مسکو پایتخت روسیه است و بنابر گزارش‌ها دارای بیشترین تعداد میلیاردر است. این شهر به دلیل سرمایه‌گذارهای بزرگی که دارد به یک مگاسیتی تبدیل شده و مرکز تجارت‌ها و صنایع بزرگی است. بنابر این‌ها وجود ۹۸ آسمان خراش در این شهر قابل درک است.

۱۳. سیدنی، استرالیا

آسمان خراش

سیدنی آسمانی بسیار رنگارنگ و جذاب دارد که به دلیل بندر مشهور آن و ۱۰۱ آسمان خراش این شهر است. بیشتر این آسمان خراش‌ها متعلق به شرکت‌های مالی و بانکی است. ساختمان‌هایی مانند citigroup center، شفلی تاور (Chifley Tower)، بانک آلمانی (Deutsche Bank Place)، برج جهانی (World Tower) و مرکز MLC از جمله این آسمان خراش‌ها هستند که ارتفاع‌هایی به ترتیب از ۲۲۸ تا ۲۴۳ متر دارند.


ماچو پیچو،‌ شهری است که بدون استفاده از هر نوع ملات و ابزار فلزی ساخته است و با اینکه روی گسل زلزله قرار دارد، اما تاکنون هیچ اتفاقی برایش نیفتاده است.

مقاله‌های مرتبط:

ماچو پیچو شهری معمولی نبوده است و از آن برای گذران اوقات فراغت بزرگان اینکا استفاده می‌شد. این محوطه باستانی از یک قصر بزرگ، چندین معبد که در اطراف حیاط قصر برای خدایان اینکا ساخته شده و حدود ۱۵۰ خانه برای خدمت‌گذاران، تشکیل شده است. تخمین زده می‌شود که حداکثر ۷۵۰ نفر قادر به سکونت هم‌زمان در این شهر که در حدود ۵ کیلومتر مربع وسعت دارد، بوده‌اند.

بقایای ماچو پیچو در  کوه آند قرار دارد و همچنان اسرار امپراتوری اینکا را برملا می‌کند. درحالی که این محوطه باستان‌شناسی هر سال گردشگران زیادی را به کشور پرو می‌کشاند،‌ اما این محل شگفت‌انگیز هنوز هم اسراری را در لایه‌های تاریخی خود پنهان نگه داشته است که بازدیدکنندگان از آن بی‌خبر هستند. با ما همراه باشید تا تعدادی از این اسرار را با شما در میان بگذاریم.

ماچو پیچو، شهر گمشده اینکا نبوده است

ماچو پیچو

زمانی که هیرام بینگام کاوشگر در سال ۱۹۱۱ با ماچو پیچو مواجه شد،‌ او به دنبال شهر دیگری به نام «ویلکابامبا» (Vilcabamba) بود. اینجا یک شهر پنهانی برای اینکاها بود که از پس از ورود اسپانیایی‌ها در سال ۱۵۳۲ به آنجا پناه بردند و با گذشت زمان به شهر گمشده‌ی اینکاها معروف شد. بینگام بیشتر عمر خود را برای اثبات این قضیه که ماچو پیچو و ویلکابامبا یکی هستند، صرف کرد (تئوری که غلط بودن آن تا بعد از مرگ وی مشخص نشد). در حال حاضر اعتقاد بر این است که ویلکابامبا واقعی در جنگلی در حدود ۸۰ کیلومتری غرب ماچو پیچو قرار دارد. یک تحقیق جدید شک و تردیدهایی نسبت به این واقعیت که این شهر فراموش شده بوده، مطرح کرده‌ است. در واقع زمانی که بینگام به این محل رسید، سه خانواده کشاورز در اینجا زندگی می‌کردند.

ماچو پیچو، ضد زلزله ساخته شده است

ماچو پیچو

بین سنگ‌های به‌کار رفته در ساختمان‌های زیبای سراسر امپراتوری اینکاها، هیچ ملاتی استفاده نشده است. این سنگ‌ها با چنان دقتی برش خورده‌ و در هم چفت شده‌اند که یک کارت اعتباری را نمی‌توان از بین آن‌ها رد کرد. معماران اینکا از بسیاری از دیواره‌ها و تخته‌سنگ‌های موجود در محوطه برای ساخت قسمت‌های مختلف ماچوپیچو استفاده کرده‌اند. علاوه بر ویژگی‌های زیبایی‌شناختی آن‌ها،‌ ویژگی‌های مهندسی فوق‌العاده‌ای نیز در این سازه‌ها به کار رفته است. کشور پرو و به خصوص منطقه‌ای که شهر ماچو پیچو در آن قرار دار از نظر زلزله، منطقه‌ای بی‌ثبات بوده و تا به حال بارها و بارها در آن زلزله اتفاق افتاده است. وقتی حادثه‌ای اتفاق می‌افتد، گفته می‌شود که سنگ‌های ساختمان‌ها به رقص درمی‌آیند و دوباره به جای خود برمی‌گردند. اگر چنین مهندسی در این ساختمان‌ها به کار نمی‌رفت قرن‌ها قبل تخریب می‌شدند.

بخش اعظمی از معماری اسرارآمیز ماچو پیچو در زیر زمین است

ماچو پیچو

درحالیکه ماچو پیچو را به خاطر دیوارهای زیبایش می‌شناسند، پروژه‌های مهندسی آن نیز جلوتر از زمان خود بوده است. این موضوع به‌خصوص وقتی نمود بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم در این فرهنگ از هیچ نوع حیوان، ابزار آهنی یا چرخی استفاده نمی‌شد. با این حال ساخت و ساز این شهر به اندازه‌ای مبهم و گیج کننده است که هیچ محققی تا به حال نتوانسته آن را حل کند. این محوطه در فاصله‌ی بین دو قله کوه ساخته شد و با انتقال سنگ و خاک موفق به ایجاد یک فضای نسبتا صاف شدند.

در ساخت ماچو پیچو از هیچ نوع حیوان، ابزار آهنی یا چرخی استفاده نشده است

جالب است بدانید بخش اعظم شگفتی‌های معماری آن در زیر زمین قرار دارد و مهندس کنت رایت تخمین زده است که ۶۰ درصد شبکه‌ی پی دیوارها و سیستم زه‌کشی در زیر تپه‌های طبقه‌ای قرار گرفته‌اند. کسانی که در طول فصل زمستان و بارندگی به این منطقه سفر کرده‌اند، به میزان زیاد بارش‌های این منطقه اذعان دارند.

گردشگران می توانند مسیر دامنه تا ماچو پیچو را با پای پیاده بروند

ماچو پیچو

هزینه‌ی بلیت قطار از کوزکو می‌تواند حتی بیشتر از صد دلار باشد و هزینه‌ی ورودی از ۴۷ تا ۶۲ دلار متغیر است. سفر رفت و برگشت با اتوبوس به این شهر اسرارآمیز حدود ۲۴ دلار می شود. اما اگر از کمی ورزش گریزان نیستید می‌توانید این مسیر را از دامنه‌ی کوه تا بالا و مسیر برگشت را با پای پیاده انجام دهید. این مسیر شیب‌دار،‌ مناظری فوق‌العاده از ماچو پیچوی تاریخی پیشکش گردشگران می‌کنند. این پیاده‌روی ۹۰ دقیقه طول می‌کشد و به توان بدنی زیادی نیاز دارد.

موزه ای در ماچو پیچو وجود دارد که هیچ کس از آن بازدید نمی کند

ماچو پیچو

با اینکه در اماکنی نظیر پارک‌های ملی، با یکسری علامت به بازدیدکنندگان توضیحاتی داده می‌شود،‌ یکی از عجیب‌ترین اتفاقات ماچو پیچو این است که در این محوطه عملا هیچ اطلاعاتی به بازدیدکنندگان ارائه نمی‌شود. موزه مانوئل چاوز «Museo de Sitio Manuel Chávez Ballón» که ورودی آن ۷ دلار است، شامل اسناد متعددی (به زبان انگلیسی و اسپانیایی) درباره نحوه و علت ساخت ماچو پیچو است و اینکه چرا اینکاها چنین موقعیت فوق‌العاده طبیعی را برای ساخت دژ خود انتخاب کردند. اما نکته جالب اینجاست که باید اول این موزه را پیدا کنید! موزه‌ی مذکور در انتهای یک جاده خاکی طولانی  قرار دارد و بازدیدکنندگان برای رفتن به آن باید ۳۰ دقیقه از شهر Aguas Calientes پیاده‌روی کنند.

بیش از یک قله برای صعود در این محل وجود دارد

ماچو پیچو

خیلی پیشتر از سپیده‌ی صبح،‌ بازدیدکنندگان در بیرون ایستگاه اتوبوس Aguas Calientes صف می‌کشند به این امید که اولین نفری باشند که وارد این محوطه‌ی باستانی می‌شوند. اما چرا؟ زیرا فقط ۴۰۰ نفر در روز اجازه صعود به کوه هوآینا پیچو را دارند (قله‌ای کوچک و سرسبز که به شکل شاخ کرگدن است و در پس‌زمینه‌ی بسیاری از عکس‌های ماچو پیچو دیده می‌شود). با اینکه قله‌ی دیگری به نام کوه ماچو پیچو در مقابل آن قرار دارد،‌ اما هیچ کس زحمت بالا رفتن از آن را به خود نمی‌دهد.

دو معبد مخفی در این محوطه باستانی وجود دارد

ماچو پیچو

اگر شانس با شما یار بود و در میان ۴۰۰ نفر بازدیدکننده از هوآینا پیچو قرار داشتید، با یک تیر دو نشان بزنید و از گرفتن عکس غافل نشوید. در ادامه وقت بگذارید و با طی یک مسیر هولناک به معبد ماه (Temple of the Moon) در انتهای یک طرف کوه هوآینا پیچو بروید. این معبد، یک آرامگاه تشریفاتی است که در یک غار ساخته شده و طرفین آن با آثار سنگی فوق‌العاده و طاقچه‌ها تزیین شده است و احتمالا در گذشته برای نگه‌داری از مومیایی‌های استفاده می‌شد.

معبد خورشید (Temple of the Sun) نیز زیر محوطه اصلی ماچو پیچو قرار دارد و همین موضوع باعث می‌شود بسیاری از گردشگران آن را از یاد ببرند. این معبد مکانی مقدس بوده که احتمالا برای استفاده‌ی حداکثری از نور خورشید در طول ماه دسامبر و انقلاب زمستانی و به‌عنوان بخشی از مراسم زمستانی اینکاها به نام «کاپاک ریمی» Capac Raymi ساخته شده بود.

همچنان اسرار زیادی از ماچو پیچو کشف نشده است

ماچو پیچو

اگر از ویرانه‌های مرکزی ماچو پیچو فاصله بگیرید، هر از گاهی شاهد یکسری مسیر فرعی خواهید بود. این مسیرها به کجا می‌روند؟ از آنجا که جنگل اطراف ماچو پیچو به سرعت رشد می‌کند، احتمالا مسیرها و خرابه‌های کشف نشده‌ای در این محوطه وجود دارد. برای اولین بار در سال ۲۰۱۱، چندین تراس برای استفاده مردم بازسازی شد.

در سال ۲۰۱۴، کاشف فرانسوی Thierry Jamin دری در ماچو پیچو پیدا کرد که به باور او می‌توانست تالار مقبره‌ی سلطنتی پاچاکوتی اینکا یوپانکی، حاکم سازنده‌ی ماچو پیچو باشد. هرچند، دولت پرو به او اجازه باز کردن این تالار را نداد چراکه احتمال بروز آسیب غیرقابل جبران به این مجموعه وجود داشت.

معماری ماچو پیچو از جهت یابی فوق العاده آن حکایت دارد

ماچو پیچو

از زمانی که هیرام بینگام در سال ۱۹۱۱ به ماچو پیچو قدم گذاشت، بازدیدکنندگان دریافته‌اند که چیدمان طبیعی سازه‌ها، به اندازه معماری خود ساختمان‌ها حائز اهمیت هستند. تحقیق اخیر نشان می‌دهد که مکان این محوطه و جهت‌گیری سازه‌های مهم آن به شدت تحت تاثیر موقعیت کوه‌های مقدس در نزدیکی آن بوده است. ‌

قطعه سنگی موسوم به سنگ اینتیهواتانا در ماچو پیچو وجود دارد که اطلاعات باارزشی درباره دانش نجوم و ستاره‌شناسی اینکاها در اختیار کارشناسان گذاشته است

در بخش مسکونی ماچو پیچو، قطعه سنگی موسوم به سنگ اینتیهواتانا وجود دارد که اطلاعات باارزشی درباره دانش نجوم و ستاره‌شناسی اینکاها در اختیار کارشناسان گذاشته است. شیوه کارکرد این سنگ که بر فراز ستونی قرار دارد به این ترتیب است که در ظهر روز ۲۱ مارس (اعتدال بهاری) و ۲۱ سپتامبر (اعتدال پاییزی) خورشید درست بر فراز ستون و روی سنگ اینتیهواتانا قرار می‌گرفته است، به طوری که سنگ و ستون هیچ سایه‌ای تشکیل نمی‌داده‌اند).

هدف اینکاها مخفی نگه داشتن ماچو پیچو بود

ماچو پیچو

قوم اینکا دائما نگران بودند که اسپانیایی‌ها از وجود ماچو پیچو آگاه شوند و دست به غارت آن بزنند. حدودا ۱۰۰ سال پس از ساخته شدن شهر، اینکاها هنگام ترک ماچو پیچو، جنگل را آتش زدند تا رشد مجدد درختان مسیر به سمت بالای کوه را بپوشاند. این نقشه موفقیت‌آمیز بود و اسپانیایی‌ها هیچ‌گاه ماچو پیچو را پیدا نکردند. این مکان برای همیشه مخفی باقی ماند تا اینکه در سال ۱۹۱۱ هیرام بینگام موفق به کشف آن شد.

ماچو پیچو احتمالا در انتهای یک مسیر زیارتی بوده است

ماچو پیچو

یک باستان‌شناس و ستاره شناس ایتالیایی اخیرا تئوری جدیدی ارائه کرده است که می‌گوید مسیر سفر از کوزکو به ماچو پیچو احتمالا برای یک هدف تشریفاتی بوده است و سفر به ماچو پیچو احتمال دارد با سفر اولین اینکاها از دریاچه‌ی تیتیکاکا مرتبط باشد. اینکاها به جای اینکه مسیر منطقی‌تری را از کنار رودخانه اوروبامبا طی کنند، مسیر غیرممکن و فوق‌العاده زیبای مسیر اینکا (Inca Trail) را ساختند که گفته می‌شود زائران را برای ورود به ماچو پیچو آماده می‌کرد. بخش نهایی این زیارتگاه، ‌سنگ اینتیهواتانا در بالاترین نقطه‌ی خرابه‌های اصلی است. 


هوا محل بنایی بسیار متفاوت از نظر معماری بوده که حقایق جالبی در پشت این معماری منحصر به فرد نهفته است.

مقاله‌ مرتبط:

هوا محل (Hawa Mahal) که به قصر باد‌ها نیز معروف است یکی از مکان‌های گردشگری زیبای هند است که در ادامه حقایق جالبی در مورد این بنای تاریخی بررسی خواهد شد.

۱. هوا محل بنای ۵ طبقه بوده و به علت شکل منحصر به فردی که شبیه به کندوی زنبور عسل است معروف شده است. این بنا ۹۵۳ پنجره‌ی کوچک داشته که شبیه به سوراخ‌های زنبورهایی هستند که برای جمع کردن شهد گل از این سوراخ‌ها رفت و آمد می‌کنند.

رضوان الدین رفیق یکی از گردشگرانی که از این بنا دیدن کرده است می‌گوید:

این بنا به راجستان که پر از بناهای زیبا است نمایی جالب داده است. این بنا در سال ۱۷۹۹ میلادی توسط ساوایی پراتاپ سینک (Sawai Pratap Singh) ساخته شده است. نمای صورتی هوا محل تبدیل به سمبل شهر شده است.

۲. پنجره‌های کوچک و بالکن‌های این بنا بسیار کوچک بوده و یک نفره هستند. دیوارها ضخیم هستند تا خانم‌ها سلطنتی از محیط بیرون به دور بوده و امنیت داشته باشند.

هوا محل

۳. هوا محل در سال ۱۷۹۹ و توسط ساوایی پراتاپ سینک ساخته شده که معماری به نام لال چند استاد (Lal Chand Ustad) آن را طراحی کرده بود.  این بنا در روشنایی طلوع خورشید به رنگ صورتی می‌درخشد.

۴. هوا محل برای سکونت بانوهای سلطنتی به گونه‌ای طراحی شده که آنها به راحتی بتوانند هر روز از پنجره زندگی بیرون را بدون اینکه کسی آنها را ببیند تماشا کرده و دنبال کنند. هوا محل را به مانند دیواری باز ولی یک طرفه تشبیه می‌کنند که از درون بنا می‌توان بیرون را دید ولی عکس آن مقدور نیست زیرا پنجره‌ها هم کوچک و هم رنگی هستند. با بازدید از این محل در زیبایی بی‌نظیر این معماری غرق خواهید شد.

هوا محل

۵. بنای هوا محل به سبک اسلامی و راجپوت (Rajput) ساخته شده است. هوا محل یک میراث فرهنگی و معماری است که که انعکاسی از معماری اسلامی و هندی بوده است. معماری هندی را در بالکن‌های کوچک و گرد، بالش‌های گل گلی و الگوهای گل نقاشی شده در داخل بنا خواهید دید. معماری اسلامی نیز در طاق‌ها و انحناهای زیبای سقف خود را نشان داده است.

۶. این بنا بسیار تازه و نو نگه داشته شده است. از هوا محل منظره‌ی زیبایی از شهر جیپور (Jaipur) دیده می‌شود. این بنا به مرکز شهر بسیار نزدیک بوده و وقت زیادی برای بازدید از آن لازم نیست.

۷. جالب است که هوا محل بلندترین ساختمان بدون پی جهان است. به خاطر نبود بستر سفت و مناسب، این ساختمان یک انحراف از قائم داشته و به صورت ۸۷ درجه‌ای روی سطح زمین قرار گرفته است ولی به دلیل داشتن سطح مقطع‌های هرمی همچنان ساختمان پا برجاست.

هوا محل

۸.به ۹۵۳ پنجره‌ی کوچک این بنا که مانند سوراخ‌های کندوی زنبورها شباهت دارد جروکوس (jharokhas) گفته می‌شود. برای زیباتر کردن پنجره‌ها از صفحه‌ای مشبک استفاده شده است. این صفحه‌ی مشبک نقش تهویه داشته و در گرمای تابستان از آنها به عنوان خنک‌کننده‌ی درون ساختمان استفاده می‌شود.

تعیین نرخ هتل ها بر مبنای ریال

بدون دیدگاه


نرخ هتل‌ها بر مبنای دستورالعمل نرخ‌گذاری تاسیسات گردشگری، به‌صورت ریال تعیین می‌شود، اما گردشگران خارجی می‌توانند نرخ ریالی را براساس نرخ روز بانک مرکزی به دلار یا یورو بپردازند.

ولی‌الله تیموری، معاون گردشگری، درباره دو نرخی شدن قیمت هتل‌ها این‌طور عنوان کرد که از سال‌ها قبل موضوع دو نرخی شدن هتل‌ها، وجود داشت و ما با توجه به گرفتاری‌هایی به وجودآمده در آن زمان ناچار به جمع کردن آن شدیم.

تیموری افزود:

در این دستورالعمل نرخ تاسیسات گردشگری واحد رایج پول کشورمان (ریال) است؛ اما تاسیسات گردشگری می‌توانند با رضایت گردشگران هزینه‌ها را به‌صورت ارزهای دیگر و براساس نرخ برابری که بانک مرکزی اعلام می‌کند، دریافت کنند. یعنی اگر نرخ هتل ۵۰۰ هزار تومان است؛ گردشگران می‌توانند به هتل‌ها معادل این هزینه را طبق نرخی که بانک مرکزی برای هر دلار اعلام کرده، به‌صورت دلار یا یورو بپردازند.

به گفته ایشان تعیین نرخ هتل‌ها، براساس دستورالعمل نرخ‌گزاری تاسیسات گردشگری که با توافق جامعه هتلداران به‌عنوان نماینده مراکز اقامتی هستند، جامعه دفاتر خدمات مسافرتی که مصرف‌کننده خدمات هتل‌ها هستند و همچنین سازمان میراث فرهنگی به‌عنوان نماینده حاکمیت، مردم و گردشگران انجام شده، تعیین می‌شود.

معاون گردشگری بیان کرد که بنا بر تصمیم نهایی همانند گذشته این دستورالعمل به کار خود که مورد تایید و امضا هر سه حوزه (دفاتر مسافرتی، جامعه هتلداران و سازمان میراث فرهنگی) است، ادامه خواهد داد و بحث دو نرخی با این مضمون که دسته‌ای از گردشگران ملزم به پرداخت دلار باشند و دسته‌ای ریال، وجود نخواهد داشت. مبنای تعرفه‌های ما ریال است، اما اگر گردشگران خارجی می‌توانند در صورت رضایت خودشان این نرخ ریالی را براساس شاخص برابری که بانک مرکزی اعلام می‌کند، به یورو و دلار هم بپردازند.

تیموری در پایان سخنان خود گفت:

در اصل ما روی موضع و توافق قبلی خودمان که از قبل بوده اصرار کردیم و نهایتا با دوستان‌مان هم در حوزه دفاتر هم در حوزه هتل‌ها به توافق رسیدیم تا همان رویه قبلی برپا باشد. تنها هتل‌ها می‌توانند دلار گردشگران را همانند صرافی‌ها با نرخ شاخصی که بانک مرکزی اعلام می‌کند، به ریال تبدیل کنند که در دستورالعمل مصوبه نیز آمده است.

منبع عکس کاور:سامتیک

بیروت در یک نگاه – کجارو

بدون دیدگاه


بیروت که در گذشته به آن پاریس خاورمیانه می‌گفتند، جاذبه‌های گردشگری و تاریخی متعددی دارد که می‌تواند خاطرات به ‌یادماندنی را برای هر گردشگری رقم بزند.

بیروت (Beirut) در استان بیروت، بزرگ‌ترین شهر و پایتخت لبنان، از بنادر برجسته شرق دریای مدیترانه است که در شبه جزیره‌ای از کوه‌پایه‌های لبنان قرار دارد. این شهر در شبه جزیره‌ای مثلثی شکل واقع است که از جانب شمال و غرب به دریای مدیترانه محدود می‌گردد و بخشی از شهر به طول ۹ کیلومتر در دریا کشیده شده است. این شهر که قبلا منتسب به «پاریس خاورمیانه» بود، در حال بازسازی ویرانه‌های جنگ داخلی ۱۶ ساله است (۱۹۹۰ـ۱۹۷۵) که بسیاری از زیرساخت‌های آن را نابود کرد و مسلمانان و مسیحیان را به جان هم انداخت.

بیروت

مقاله‌های مرتبط:

بیروت از مراکز مهم فرهنگی در شرق جهان عربی به‌شمار می‌آید، شهری کهن و باستانی که نامش در لوحه‌های عمارنه یاد شده و از سده پنجم پیش از میلاد سکونت‌پذیر بوده است. بیروت از قدیمی‌ترین شهرهای خاورمیانه به شمار می‌آید و آثار مهمی از دوره‌های مصری، فنیقی، یونانی، رومی، بیزانسی، ایرانی و عثمانی در این شهر کشف شد. در زمان فنیقی‌ها بندری در سواحل فنیقیه بود که از آن با نام بروتا در کتیبه‌های تل العَمارنه یاد شده ‌است. در این عهد بیروت شهر کوچکی بود که شهر معروف بیبلوس (جُبیل امروزی) آن را تحت‌الشعاع قرار داده بود.

با تمام این جذابیت‌ها متاسفانه این شهر از زیرساخت‌های مناسب گردشگری چندانی برخوردار نیست و این موضوع می‌تواند تا حدودی باعث ناامیدی‌تان شود. همچنین قیمت‌ها در این شهر معمولا از آنچه انتظار دارید، گران‌تر خواهد بود. پس از پیروزی نخست‌وزیر رفیق حریری در انتخابات ۱۹۹۲، وی برنامه ۱۴ میلیارد دلاری بازسازی کشور، هوریزون ۲۰۰۰، را آغاز کرد.

بیروت

بیروت را می‌توان یکی از خوشمزه‌ترین شهرهای دنیا نامید؛ از لبنیات، میوه و سبزیجات تازه آن که بگذریم، غذاهای اصلی مثل کباب‌ها و پیش‌غذاهای لبنانی از خوش‌طعم‌ترین غذاهایی خواهد بود که تا به حال خورده‌اید. شباهت ذائقه‌ی لبنانی‌ها به غذاهای ایرانی و همین‌طور فراوانی غذای حلال باعث شده است تعداد کمی از مسافران ایرانی به سراغ فست فودهای زنجیره‌ای بروند.

لبنان به عنوان یک کشور عربی شناخته شده است اما در واقع بخشی از سرزمین مقدس است.  بسیاری از مسیحیان برای زیارت «زیارتگاه بانوی ما»، یکی از زیارتگاه‌های مورد احترام در جهان، به لبنان می‌آیند.

بیروت

جمعیت این شهر اروپایی حدود ۲ میلیون نفر است که در مساحت ۸۵ کیلومتر مربعی آن ساکن هستند. زبان رسمی مردم، عربی و واحد پول‌شان، لیره لبنان است. همچنین تعداد بسیاری از ساکنان این کشور به زبان فرانسوی صحبت می کنند، با این حال افراد بسیار زیادی را خواهید دید که به زبان انگلیسی نیز تسلط دارند. لبنان از لحاظ مذهب، متنوع‌ترین کشور در خاورمیانه است که ۵۴ درصد از جمعیت آن را مسلمانان و حدود ۴۰ درصد را مسیحیان تشکیل داده‌اند.

لبنان یک فرودگاه بین‌المللی بیشتر ندارد که آن هم در جنوب بیروت واقع شده است. فرودگاه بین‌ المللی رفیق حریری بیروت تا مرکز شهر حدود ۱۰ دقیقه فاصله دارد. یکی از رایج‌ترین و به صرفه‌ترین گزینه حمل‌و‌نقل در بیروت، تاکسی‌های اشتراکی چهار نفره هستند. با این حال شاید بد نباشد خیلی از مسیرها را پیاده طی کنید و با سبک زندگی بیروتی‌ها و کوچه و خیابان‌هایش بیشتر آشنا شوید.

بیروت

بیروت به طور معمول در تمام طول سال آب و هوایی مطلوب دارد. بهار و پاییز این ناحیه برای اغلب مردم، بهترین زمان سفر محسوب می‌شود، چرا که دمای هوا معتدل و بارش باران هم به ندرت اتفاق می‌افتد.

از دیدنی های بیروت می‌توان به بعلبک، بخش مرکزی بیروت (central beirut district)، موزه ملی بیروت (National Museum of Beirut)، صخره‌ های کبوتر (Pigeon Rocks)، حمام‌ های رومی بیروت (Roman Baths)، سوق الطیب (Souk el-Tayeb)، آبشار باتارا جورج (Baatara gorge waterfall) و غار جیتا اشاره کرد که باید در تور لبنان از آن‌ها دیدن کنید.

تا در این شهر می‌توانید سوغاتی‌هایی نظیر فرش‌،‌ جواهرات دست‌ساز، وسایل چرمی لوکس،‌ صنايع دستی، پارچه، منسوجات مسی و سفالی،‌ کتاب، کیف‌های زنانه گلدوزی شده، پوشاک سنتی، تی شرت و جاسوئیچی تهیه کنید.

گالری عکس‌های بیروت لبنان


باسیلیکای سن پترونیو در بلونیا،‌ دهمین کلیسای بزرگ دنیا از نظر ابعاد و بزرگ‌ترین کلیسای آجری دنیا محسوب می‌شود و با وجودی که هیچ‌گاه تکمیل نشد، اما برای قرن‌ها گردشگران زیادی داشته است.

مقاله‌های مرتبط:

باسیلیکای سن پترونیو (San Petronio Basilica) در میدان مرکزی شهر بلونیا قرار دارد و یکی از بزرگ‌ترین کلیساهای دنیا با نمای منحصربه‌فرد ناهمگن به‌شمار می‌رود که برای قرن‌ها، گردشگران زیادی به خود جذب کرده است. نیمه بالایی آن از آجر ساخته شده، درحالیکه در نیمه پایینی سنگ مرمر به‌کار فته است و شامل مجسمه‌هایی خارق‌العاده از عهد جدید و قدیم می‌شود. وقتی گردشگران سوال می‌کنند که چرا نمای این کلیسا نیمه تمام رها شد، معمولا با این پاسخ مواجه می‌شوند که «بودجه‌شان در آن زمان تمام شد». اما درواقع کمبود بودجه تنها بخشی از مشکل آن‌ها بود.

باسیلیکای سن پترونیو

این کلیسا به حامی مقدس شهر، پترونیوس اختصاص دارد و قدمت آن به سال ۱۳۹۰ برمی‌گردد. در ابتدا قرار نبود که اینجا کلیسا باشد و می‌خواستند یک محوطه‌ی عمومی بسازند. کلمه «باسیلیکا» (basilica) در اصل برای توصیف هر ساختمان رومی باستان به‌کار می‌رفت که در آن دادگاه برگزار می‌شد و فعالیت‌های رسمی و عمومی اتفاق می‌افتاد.

باسیلیکای سن پترونیو

این ساختمان‌ها معمولا یک درب در یک طرف سازه و یک سکوی برآمده در طرف دیگر برای نشستن دادستان یا مقامات داشتند. زمانی که امپراطوری روم مسیحیت را پذیرفت،‌ همه کلیساها با همین طرح معماری ساخته شدند و کلمه باسیلیکا در کل اروپا و دنیای جدید معنای کلیسا گرفت.

باسیلیکای سن پترونیو

باسیلیکای سن پترونیو به صورت یک بنای یادبود بزرگ طراحی شد و به منظور ایجاد فضای کافی برای این سازه غول‌پیکر، ‌چندین ساختمان واقع در میدان نظیر هشت کلیسا و برج تخریب شدند. ساخت و ساز این بنا چندین قرن طول کشید تا اینکه در اوایل قرن ۱۶، مقامات شهر تصمیم گرفتند برای نشان دادن اهمیت و ثروت رو به رشد شهر، آن را توسعه دهند. به این ترتیب، معماری Arduino Arriguzzi، یک مدل جدید برای این باسیلیکا طراحی کرد که شبیه به صلیب لاتین بود.

باسیلیکای سن پترونیو

وقتی خبر این طرح به گوش پاپ پیوس چهارم رسید، به حدی حسادت در او شعله‌ور شد که دستور ساخت یک ساختمان جدید در دوازده متری این کلیسا داد تا رویای مردم شهر محقق نشود. این ساختمان جدید ظرف مدت یک سال تکمیل و به دانشگا بلونیا تبدیل شد و تا سال ۱۸۰۸ که دانشگاه به محل دیگری انتقال یافت،‌ همچنان مورد استفاده بود. به این ترتیب با نبود فضای کافی برای توسعه کلیسای مذکور،‌ رویای مردم برای ساختن بزرگ‌ترین کلیسای دنیا نقش بر آب شد و از آنجا که نتوانستند درباره نحوه تکمیل آن به توافق برسند، حتی نمای این سازه کامل نشد. سقف بخش مرکزی و برآمدگی دیوار کلیسا در سال ۱۶۶۳ تکمیل شد.

باسیلیکای سن پترونیو

این کلیسا با وجودی که ناقص باقی ماند،‌ اما یک کلیسای مهم به‌شمار می‌رود که بلندی طاق آن به ۵۰ متر و طول آن به ۱۳۲ متر و عرض آن به ۶۶ متر می‌رسد و دهمین کلیسای بزرگ دنیا از نظر ابعاد و بزرگ‌ترین کلیسای آجری دنیا است. نیمه سنگی کامل شده باسیلیکای سن پترونیو با آثار مجسمه‌سازان سرشناسی نظیر Jacopo della Quercia و آسپرتینی و آلفونسو لومباردی تزیین شده است. روی درب آن مجسمه‌هایی از Jacopo della Quercia به چشم می‌خورد که پیامبران و داستان‌هایی از انجیل و همچنین مدونا به همراه یک کودک، سنت آمبروز و سنت پترونیوس را به تصویر کشیده است. زمانی که میکل‌آنژ در دوران جوانی به بلونیا آمده ‌بود، این مجسمه‌ها به شدت روی او تاثیر گذاشتند.

باسیلیکای سن پترونیو

این کلیسا به خود می‌بالد که طولانی‌ترین خط نصف‌النهار جهان با ۶۶٫۸ متر طول، از داخل آن می‌گذرد. در سال ۱۶۵۶ ستاره‌شناس معروف ایتالیایی، دومنیکو کاسینی، این خط را رسم کرد. سوراخ موجود در سقف کلیسا امکان وارد شدن نور خورشید به داخل سازه را می‌داد و یک نقطه‌ی کانونی بیضوی روی خط نصف‌النهار ایجاد می‌کرد که گذر روزها و فصل‌ها را نشان می‌داد.

کاسینی با استفاده از این خط نصف‌النهار در سنت پترونیو موفق شد تغییرات قطر خورشید را در طول سال که زمین به خورشید نزدیک و دور می‌شود، اندازه‌گیری کند. او در نهایت به این نتیجه رسید که تغییر در سایز خورشید با نظریه خورشید مرکزی یوهانس کپلر همخوانی دارد.


مذهب، همواره از دیروز تا امروز، جایگاه ویژه‌ای در میان تمامی مردمان با هر دین و اعتقادی در سراسر جهان داشته است. با توجه به این موضوع به هر جای دنیا که بروید، اماکن مقدسی را خواهید دید که به محلی برای عبادت و نیایش اختصاص داده شده است.

مقاله‌های مرتبط:

دین، یکی از قدیمی‌ترین مواردی است که هنوز هم بر زندگی مدرن مردم در سراسر جهان تاثیر‌گذار است. به همین دلیل بسیاری از بنا‌های تاریخی مذهبی در گوشه و کنار دنیا، نظر بازدید‌کنندگان و گردشگران را به سوی خود جلب می‌کنند. فرقی نمی‌کند مسلمان باشید یا خیر، اماکن مذهبی همیشه باعث آرامش ذهن و جذابیت‌های خاص خود بوده‌اند. حال در این مقاله هیجان‌انگیز‌ترین بنا‌های تاریخی مذهبی سراسر جهان که دارای محبوبیت ویژه‌ای هستند را بررسی می‌کنیم.

۱۰. بودانات (Boudhanath)، نپال

معبد

ممکن است در نپال، اماکن مذهبی و تاریخی فراوانی ببنید اما بودانات بهتر توانسته نظر گردشگران را به خود جلب کند. این بنای مذهبی با قدمت طولانی، دارای بزرگ‌ترین گنبد در جهان است. بودانات از مرکز شهر کاتماندو ۱۱ کیلومتر فاصله دارد و همیشه بودایی‌های تبتی از سراسر جهان برای زیارت این مکان مذهبی عازم نپال می‌شدند. این معبد در زمان قدیم در مسیر بازرگانی مردمان تبت قرار داشت به همین دلیل تجار و ثروتمندان برای استراحت و دعا به این معبد رفت و آمد داشتند.

۹. کلیسای جامع سانتا ماریا دل فیوره (Cattedrale di Santa Maria del Fiore)، ایتالیا

معبد

کلیسای جامع سانتا ماریا دل فیوره، یکی از بزرگ‌ترین کلیسا‌های ایتالیا است که در شهر فلورانس واقع شده است. سه بخش اصلی این کلیسا در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. این کلیسا دارای سبک معماری گوتیک است به همین دلیل نزد هنرمندان و معماران دارای جذابیت و ارزش ویژه‌ای است. نمای بیرونی کلیسا با پنل‌های مرمرین پلیکروم در سایه روشن‌های متنوعی از سبز و صورتی که دارای ظاهر گوتیک مربوط به قرن نوزدهم است، خودنمایی می‌کند.

۸. انگکور وات (Angkor Wat)، کامبوج

معبد

اگر برای سفر‌های خود برنامه‌ریزی دارید و فهرستی از بازدید‌ها تهیه کرده‌اید، بازدید از انگکور وات را حتما درون فهرست قرار دهید.معبدی با‌شکوه و زیبا در کامبوج که بزرگ‌ترین مکان مذهبی در جهان نیز محسوب می‌شود. این معبد در اوایل قرن دوازدهم برای شاه سوریاوارمان دوم ساخته شد و دارای سبک کلاسیک معماری خمر است. انگکور وات در ابتدا یک معبد هندوی ساده بود اما در حال حاضر مجموعه‌ای از زیبا‌ترین معابد است. تا این معبد را از نزدیک نبینید، زیبایی ۹۰۰ ساله آن را درک نخواهید کرد.

۷. غار باتو، مالزی

معبد

یکی از شگفت‌انگیز‌ترین غار‌های آسیا، غار باتو است که سالانه میزبان هزاران گردشگر از سراسر جهان است. این غار مکانی مقدس در آیین هندو است زیرا مجسمه لرد موروگان، خدای معروف هندیان در ابتدای ورودی غار به چشم می‌خورد. غار باتو که در کوالالامپور قرار دارد، غاری آهکی است که چندین عبادتگاه را شامل می‌شود. علاوه بر این، پناهگاهی امن برای میمون‌هایی است که از غافل بودن گردشگران استفاده کرده و غذای آنان را می‌ربایند.

۶. معبد لوتوس (Lotus Temple)، هند

معبد

معبد لوتوس یا همان نیلوفر آبی، معبدی خیره‌کننده است که آرامش و صلح واقعی را می‌توان در میان شلوغی‌های شهر، فقط در این معبد یافت. این معبد متعلق به آیین بهایی و معماری آن الهام گرفته از گل نیلوفر آبی است. فضای داخلی معبد اصلی به محلی برای مراقبه مردم از تمامی ادیان اختصاص یافته است. این معبد که با ساختار منحصر‌به‌فرد، جوایز متعددی در زمینه معماری از آن خود کرده است، نهایتا در سال ۱۹۸۶ تکمیل شد.

۵. معبد بوروبودور (Borobudur)، اندونزی

معبد

در آسیا و اندونزی، مکان‌های مذهبی بودایی بسیاری می‌توان پیدا کرد اما معبد بوروبودور در این میان داریا معماری شگفت‌انگیزی است. این بنا در قرن هشتم ساخته شده است اما در قرن نوزدهم کشف شد زیرا در میان تراکم جنگل و انبوه درختان از نگاه‌ها پنهان مانده بود. ساختار کلی ساختمان مکعبی شکل است که به صورت مدور بالا رفته و به گنبدی ختم می‌شود. این ساختمان دارای ۱۰ تراس سنگی است که شش تراس پایینی طرحی مکعبی دارند و چهار تراس فوقانی مدور است. مجسمه‌های سنگی بودای نشسته نیز در هر تراس به چشم می‌خورد که مجموع آنها حدودا ۵۰۰عدد است. دیوار‌های معبد با کنده‌کاری‌های برجسته تزئین شده‌اند که به داستان‌هایی در مورد بودا و کارما اشاره دارد.

۴. ایاصوفیه (Hagia Sophia)، ترکیه

معبد

ایا صوفیه یا حاجیا صوفیا یا هاگیا صوفیا، مسجدی در ترکیه است که زیبایی منحصر‌به‌فرد آن را نمی‌توان با کلمات توصیف کرد. این مسجد دارای زیبایی نفس‌گیر است که مشاهده آن را نباید از دست داد. ساختار ویژه، موزاییک‌های بیزانس و گنبد پر زرق و برق، باعث معروفیت بیش از حد آن شده است. با این حال در کنار این زیبایی انکار نا‌پذیر، محلی پر از آرامش برای عبادت مردم از فرهنگ و ادیان مختلف از سراسر جهان است.

۳. معبد میجی (Meiji Shrine)، ژاپن

معبد

زمانی که به توکیو سفر می‌کنید، اگر می‌خواهید از ازدیاد جمعیت و تراکم آسمان‌خراش‌های سر به فلک کشیده برای چند ساعتی رهایی یابید و به آرامش واقعی دست یبابید، پیشنهاد می‌کنیم به معبد میجی بروید. معبدی که در جنگلی ۱۵۰ هکتاری واقع شده و زیستگاه ۱۲۰ هزار نوع گیاه در ژاپن است. این معبد حسی کاملا جادویی و آرامش‌بخش دارد. هر زمانی از سال، مردمان زیادی برای مراقبه، استنشاق هوای تازه یا برگزاری مراسم سنتی به این مکان می‌آیند.

۲. غار‌های آجانتا (Ajanta Caves)، هند

معبد

اگر به مکان‌های هنری علاقه‌مند هستید، پس بازدید از غار‌های آجانتا را در ابتدای فهرست برنامه‌ریزی شده خود قرار دهید. از مجموع ۲۹ غار تشکیل شده که قدمت آن به بین ۲۰۰ تا ۶۰۰ سال پیش از میلاد باز می‌گردد. برخی از غار‌های آجانتا با نقاشی‌های مذهبی و مجسمه‌های پر زرق و برق تزئین شده‌اند. بیشتر نقاشی‌های به داستان‌های بودا و زندگی او در زمان‌های دور مربوط می‌شود. این آثار هنری به عنوان شاهکار و نمونه واقعی از هنر باستانی هند شناخته شده‌اند.

۱. اهرام تئوتیئواکان (Pyramids of Teotihuacan)، مکزیک

معبد

اسرار‌آمیز و مبهم احتمالا کلماتی هستند که می‌توانند شکوه واقعی اهرام شهر باستانی تئوتیئواکان را توصیف کنند. این مکان تاریخی مذهبی مکزیک، در دره‌ای واقع شده که ساختار آن نشان می دهد از آنها برای نگهداری انسان و حیوان‌های قربانی شده در زمان باستان استفاده می‌شده است. این مکان مذهبی نه تنها در میان گردشگران، بلکه نزد مردمان محلی نیز بسیار محبوب و قابل احترام است.

 


چین قصد دارد اولین مسیر قطار سریع السیر زیر آبی دنیا را احداث کند. این پروژه با هزینه‌ای بالغ بر ۳ میلیارد دلار در فاصله‌ی سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ ساخته خواهد شد.

مقاله‌های مرتبط:

کشور چین به دنبال ساخت اولین مسیر قطار سریع‌السیر زیرآبی دنیا است که نینگبو را به جواشان متصل می‌کند. نینگبو، یک شهر بندری در جنوب شانگهای است. طرح پیشنهادی این تونل زیرآبی بخشی از برنامه ریلی ۷۷ کیلومتری یانگ-ژو (یانگ اسم مستعار نینگبو است) محسوب می‌شود که به منظور توسعه گردشگری در دستور کار قرار دارد. این برنامه با هدف ساخت یک منطقه‌ی رفت‌ و آمد در استان ژجیانگ است. مطالعه امکان‌سنجی خط آهن یانگ-ژو در ماه نوامبر به تایید پکن رسید.

چین

از این ۷۷ کیلومتر مسیر ریلی، حدود ۷۰٫۹۲ کیلومتر آن به زودی ساخته خواهد شد که ۱۶٫۲ کیلومتر در زیر دریا قرار دارد. در حال حاضر مسافرت با اتوبوس از هانگژو به جواشان حدود ۴٫۵ ساعت طول می‌کشد. همین مسیر با خودروی شخصی یا تاکسی معادل ۲٫۵ ساعت رانندگی طاقت‌فرسا است.

هزینه‌ی این پروژه، رقمی بالغ بر ۲۵٫۲ میلیار یوآن یا ۳ میلیارد دلار آمریکا خواهد بود و انتظار می‌رود کار ساخت آن از سال ۲۰۱۹ آغاز شود و در سال ۲۰۲۵ به پایان برسد. برای کل این مسیر، هفت ایستگاه در نظر گرفته شده است که ۴ ایستگاه جدید خواهد بود. تلفیق علم و حمل‌و‌نقل، برای صنعت گردشگری و سفر چین اهمیت زیادی دارد.

ویزای پزشکی چیست؟ – کجارو

بدون دیدگاه


ویزای پزشکی یا درمانی یکی از ویزاهای کوتاه مدت است که برای ادامه مراحل درمانی در خارج از کشور صادر می‌شود.

مقاله‌های مرتبط:

خدمات بین‌المللی پزشکی و اعزام بیمار به خارج از کشور در سال‌های اخیر با توجه به نیاز انسان‌ها به این خدمات افزایش چشمگیری داشته است؛ حتی این رشد به اندازه‌ای بوده که باعث ایجاد گرایش جدیدی با نام گردشگری سلامت (Medical tourism) در حوزه توریسم نیز شده است. البته با توجه به قوانین حاکم برای ورود و خروج اتباع خارجی در هر کشوری، متقاضیان اعزام به خارج جهت امور درمانی نیز مشمول دریافت نوع خاصی از ویزا موسوم به ویزای پزشکی هستند.

ویزای پزشکی که ویزای درمانی نیز نامیده می‌شود، ویزای کوتاه مدتی است که به فرد و همراه وی اجازه می‌دهد تا برای مدتی کوتاه و معین در کشور مقصد اقامت داشته و پروسه درمان خود را در بیمارستان‌ها و مراکز پزشکی کشور مقصد سپری کند.

ویزای پزشکی

شرایط اخذ ویزای پزشکی چیست؟

متقاضی ویزای پزشکی ابتدا باید با ارائه مدارک مکفی به سفارت کشور مورد نظر اثبات کند که روند درمانی وی در کشور خود به هر دلیلی به طور کامل انجام نمی‌شود. البته برای ادامه درمان نیز باید دعوت‌نامه بیمارستانی خصوصی یا پزشک معتبر نیز به همراه مدارک فوق به سفارت ارائه شود. همچنین، اثبات توانایی مالی برای تامین هزینه‌های درمان در کشور مقصد نیز از جمله شرایط لازم برای دریافت ویزای پزشکی محسوب می‌شود. علاوه بر این موارد، متقاضی ویزا نباید دارای بیماری مسری مضر برای سلامت جامعه بوده و دوره درمان نیز طولانی نباشد.

ویزای پزشکی به چه گروهی از بیماران تعلق می‌گیرد؟

ویزای پزشکی، به این گروه از بیماران تعلق می گیرد:

  • بیماری‌ها و تومور‌های سرطانی که امکان درمان آن‌ها وجود داشته باشد.
  • تومورهای مغزی، نخاعی یا ستون فقرات.
  • تومورهای ثانویه (متاستاز).
  • تومورهای بدخیم مانند تومور کبد و ریه که در مراحل اولیه هستند.
  • تومورهای چشمی، گوش، کلیه، پانکراس، شش، پروستات، لنفوم هوچکین، سینه، مغز و استخوان، رحم، تخمدان و…
  • جراحی‌های پیوندی و تعویضی مانند تعویض مفصل، لگن، زانو و…

ویزای پزشکی

برای ویزای پزشکی چه مدارکی لازم است؟

فهرست مدارک لازم برای سفارت هر کشوری متغیر است، ولی برخی مدارک برای بیشتر کشورها در صدور ویزای پزشکی مشترک هستند؛

  • مدارک شناسایی شامل گذرنامه دارای اعتبار، شناسنامه و…
  • دعوت‌‌نامه پزشک یا بیمارستان
  • مدارک مالی دال بر تامین هزینه‌های درمان
  • بیمه‌ مسافرتی
  • فرم درخواست
  • گواهی پزشک معالج مبنی بر نوع بیماری

ویزای پزشکی

کدام کشورها بیشترین متقاضی ویزای پزشکی را دارند؟

در زمینه تقاضای ویزای پزشکی کشورهای اروپایی مانند آلمان، انگلیس و سوئد متقاضی بیشتری دارند.

آیا تعیین وقت سفارت ویزای پزشکی با درخواست‌های عادی متفاوت است؟

درخواست هر نوع ویزا از سفارت کشورهای مختلف نیازمند تعیین وقت قبلی (به صورت تلفنی، آنلاین، کارگزار سفارت یا…) برای تحویل مدارک و در صورت لزوم مصاحبه است. البته در مورد ویزای پزشکی به دلیل موقعیت خاص بیمار و نیز شرایط انسان‌دوستانه این امکان وجود دارد تا سفارت‌ها به صورت اورژانسی و خارج از نوبت به درخواست ویزا رسیدگی کرده و ویزای درمانی را سریع‌تر صادر کنند.

ویزای پزشکی

آیا امکان تمدید ویزای پزشکی وجود دارد؟

مدت ویزای درمانی کشورها محدود است، ولی امکان تمدید آن بسته به نظر پزشک معالج وجود دارد. به عبارت دیگر، در صورتی‌كه پزشک یا متخصص معالج تشخیص دهد كه دوره درمان تمام نشده و بیمار هنوز نياز به مراقبت و ادامه درمان را دارد، می توان نسبت به تمدید ویزای پزشكی اقدام کرد. در اینصورت باید نام پزشک یا متخصص معالج، قبض‌های پرداختی، زمان شروع درمان و نوع پیشرفت در درمان و مدارک مالی را كه استطاعت بیمار را نشان می دهد، جهت تمدید ویزا ارائه کرد.

 

آخرین دیدگاه‌ها